Kunstkameraden x jonge mantelzorgers: Zoe en Janneke

Titel: Beestenboel en theedrinken

Illustraties, schilderen en 3D-experiment

Zoë (9) is een jonge mantelzorger en heeft te maken met een vader die niet meer alles kan na een rugoperatie, waar hij meer uitval en chronische pijn aan overhield. 4 jaar later kreeg haar vader er nog een herseninfarct bovenop. Ook haar moeder krijgt gezondheidsklachten. Ze heeft een ontstekingsziekte, sarcoïdose, waardoor alles voor de moeder van Zoë meer energie kost. Daarom is het voor Zoë heel fijn om haar gedachten even te verzetten en iedere week 1,5 uur creatief aan de slag te gaan in het atelier van kunstenaar Janneke tijdens het Kunstkameradenproject.

Samen op avontuur

Janneke kwam via een vriendin bij het Kunstkameradenproject en werd gekoppeld aan Zoë. Dat past heel goed in haar straatje, omdat ze naast kunstenaar en docent beeldende vorming ook kindercoach is. Zoë heeft een enorme klik met Janneke en haar hondje Coby. Samen gaan ze op avontuur om een mooi verhaal te creëren. Zoë houdt erg van dieren. Thuis heeft ze twee konijnen, Snoopy en Blinky, waar ze dol op is.

Verschillende kunstvormen

Ze zijn begonnen met tekenen wat Zoë leuk vond, ter inspiratie. Het lukte haar goed om een vosje op papier te krijgen, maar daar bleef het niet bij. Er ontstonden nog veel meer dieren, zoals een hagedis, een vogel en een vlinder. Janneke vertelt: “We zijn verschillende materialen gaan onderzoeken. Naast tekenen zijn we ook gaan schilderen. We hebben gekeken welk materiaal het beste paste. We kozen voor bister, een soort notenpigment dat je mengt met water, zodat er een speels aquareleffect ontstaat. Dat speelse past echt bij Zoë.”

Fantaseren en verhaal maken

Zoë heeft veel fantasie en associeert snel met andere dingen. Zoë en Janneke lijken wel een beetje op elkaar: ze zijn snelle denkers en allebei heel creatief. Janneke heeft als kunstenaar vooral meegedacht met Zoë’s fantasiewereld en dat verhaal samen met haar uitgebeeld. Ze dronken altijd thee met iets lekkers erbij en kletsten over gezellige dingen. Dat wilden ze ook graag uitbeelden in het kunstwerk. Het werd een experiment met epoxy, een hars en verharder die samen een harde sterke kunststof maken in de juiste kleur. De vraag is: “Gaan de dieren weg omdat het kopje is omgestoten, of ontstaan ze juist uit de omgestoten theekopjes?”

Expositie en trots

Het Kunstkameradenproject gaf Zoë vooral de tijd om even op te laden en plezier en gezelligheid met Janneke te hebben. Het traject werd afgesloten met een expositie in de Nieuwe Veste. Opa en oma, papa en mama en haar broertje gingen mee naar de opening. Dat was best spannend om als jongste kunstenaar in de schijnwerpers staan. Mensen stelden haar ook vragen over haar kunstwerk. Moeder Esther vertelt: “Mijn man en ik vonden het prachtig om te zien hoe ze hierin opbloeide.”

Waardevol project

Thuis tekent Zoë nog steeds, naast handbal, scouting en spelen met vriendinnetjes. Moeder Esther voegt toe: “Voor Zoë was het een uitlaatklep die haar heel veel heeft gebracht. Een mooie band met Janneke en écht even tijd voor haarzelf tijdens dit bijzonder waardevolle Kunstkameradenproject.”

Tekst: Jessie Vermeer
​Foto: privéarchief

Heb je vragen naar aanleiding van dit interview? Of wil je zelf je verhaal delen? Vul dan het contactformulier hieronder in. We nemen daarna contact met je op.