Anouk: ‘Ook bij bewust stoppen met eten en drinken zijn we er’

Anouk Vrins schrijft in haar blog over de ondersteuning die BredaMantelzorg bood aan Anneke. Zij stopte bewust met eten en drinken en werd in haar proces bijgestaan door VPTZ-vrijwilliger Joke.

Anneke* is bijna 90 jaar en woont in een verpleeghuis in Breda. Ze heeft veel lichamelijke beperkingen en heeft een beginstadium van dementie. Ze vindt het genoeg. Haar leven was mooi, ze wil niet meer verder leven. Nadat haar euthanasieverzoek werd afgewezen, besloot zij het traject van Bewust Stoppen met Eten en Drinken in te gaan. Dit traject wordt ook wel BSTED genoemd. Niet te verwarren met versterven, want dat is een natuurlijk proces waarbij het lichaam door ziekte of ouderdom stopt met eten en drinken.

Geen kinderen

Anneke heeft geen kinderen. Alleen een zus en broer, beiden op leeftijd, die haar zoveel mogelijk bij probeerden te staan. Haar zus nam contact op met BredaMantelzorg met de vraag: ‘Kunnen jullie iets voor ons betekenen?’ Ons antwoord was volmondig: ‘Ja.’

Soms gesprekken, soms stilte

Nog diezelfde dag regelden we een kennismaking met Joke*, vrijwilliger palliatief terminale zorg. Al snel bleek er een warme klik te zijn. In de weken voorafgaand aan het traject kwam Joke twee keer per week langs. Voor gesprekken over mooie herinneringen, maar ook over zorgen, onzekerheden en de angst voor wat zou komen.

Toen Anneke daadwerkelijk stopte met eten en drinken, werd de ondersteuning uitgebreid. In afstemming met haar zus en broer kwam Joke vaker langs. Soms praatten ze samen, soms luisterden ze samen naar muziek. En soms was er vooral stilte. Gewoon aanwezig zijn. Anneke voelde zich gesteund en dankbaar dat zij iemand had om haar gedachten en gevoelens mee te delen.

Niet alleen

In de laatste levensweek hebben we naast Joke nog andere VPTZ-vrijwilligers ingezet, zodat Anneke niet alleen hoefde te zijn. Samen met haar familie en de verzorgenden op haar afdeling keken we steeds naar wat op dat moment nodig was. Zo werd Anneke onrustig. De aanwezigheid van Joke die haar hand vasthield, gaf haar merkbaar rust. En zo konden haar broer en zus op dat moment opladen om het later weer over te nemen van Joke.

Ruimte voor vertrouwen

Deze situatie laat zien dat de inzet van een VPTZ-vrijwilliger niet alleen van waarde is in de thuissituatie. Ook in een woonzorgcentrum kunnen vrijwilligers een belangrijke rol spelen in de laatste levensfase. Overdag, ’s avonds en ’s nachts. En niet alleen wanneer het einde direct nabij is.

Juist door op tijd contact met ons op te nemen, ontstaat er ruimte voor vertrouwen, verbinding en ondersteuning gedurende een langere periode. Want in de laatste fase van het leven maakt aandacht het verschil. En soms is het grootste geschenk dat je iemand kunt geven: er zijn.

Anouk Vrins is coördinator vrijwilligers palliatief terminale zorg. Samen met haar collega Yvonne de Leng en vrijwillig consulenten zorgt ze ervoor dat thuis, in hospices en woonzorgcentra vrijwilligers worden ingezet om mensen te ondersteunen in hun laatste levensfase. Dit doen ze in de gemeenten Breda, Alphen-Chaam en Baarle-Nassau.

*Vanwege de privacy hebben we de namen veranderd.

Heb je vragen naar aanleiding van deze blog? Of wil je zelf je verhaal delen? Vul dan het contactformulier hieronder in. We nemen daarna contact met je op.