John: 'Werken in een hospice geeft me veel voldoening'

John heeft al 25 jaar een aannemersbedrijf. Na zoveel jaar vindt hij zijn werk niet meer leuk. Het geeft hem geen voldoening meer. Hij wil iets anders gaan doen. Na het zien van een artikel over de hospice besluit hij om voor 1 dag in de week als vrijwilliger bij een hospice te gaan werken.

John werd ongelukkig van zijn werk

John vertelt hoe hij steeds ongelukkiger werd van zijn werk. Op een avond praat hij hierover met zijn vrienden en besluit om het aannemerswerk te gaan uitbesteden. John wordt voorlopig huisman.

Zorg voor zieke zoontje liet indruk achter

Na een tijdje wil John naast het huishouden en vrijwilligerswerk er nog iets bij gaan doen. John heeft goede herinneringen aan de zorg. Jaren geleden was zijn zoontje ziek geworden. De artsen en verpleegkundigen maakten veel indruk op hem. Ze hadden hem met veel respect behandeld. Ook de vrijwilligers in de zorg waren zorgzaam en vriendelijk. “De aandacht en de warmte die van de vrijwilligers uitgingen was fantastisch”, herinnert John zich.

Vrijwilliger in het hospice

Vanaf het moment dat hij begint in de hospice, voelt hij zich meteen op zijn plek. De sfeer is er goed met veel aandacht voor de bewoners. “Ik ben in een warm nest terecht gekomen”, zegt John. “In het begin moesten de collega’s aan mij wennen. Ik ben nogal lang en heb veel tatoeages. Nogal anders dan dat ze gewend waren. Maar inmiddels is het contact met mijn collega’s geweldig. Het voelt als thuis.”

Gesprekken met bewoners belangrijk

John zorgt graag voor de bewoners. Soms wil iemand wat langer met hem praten. Dat vindt John een belangrijk deel van zijn werk. Het geeft hem voldoening. Ook de andere taken doet hij met plezier. De kamers netjes houden bijvoorbeeld, de bedden verschonen, strijken en wassen.

Collega’s hebben gemerkt dat John handig is. “Ja, ik heb ze verteld over mijn aannemersbedrijf. Ze weten me te vinden voor klusjes en reparaties”, zegt John lachend. “Maar ik doe het graag en neem daar ook zelf initiatief in.”

Opleiding stervensbegeleider

Op de vraag of hij er geen moeite mee heeft dat bewoners doodgaan, antwoordt hij: “Ik heb geen moeite met de dood. Mijn overleden zoontje voel ik soms nog bij me. Het leven gaat door op een andere manier. Als mensen overlijden, kan ik dat goed loslaten.”

Binnenkort begint John met de opleiding stervensbegeleider. Zo leert hij meer over de laatste levensfase. “Het einde van het leven heeft mij altijd al geboeid.” John kijkt uit naar de opleiding.

Tekst: Liesbeth de Groot
​Foto's: Jessie Vermeer